Een zonnige lentenamiddag in het leipzsche Palmgartenpark. Sofie traint braafjes voor de 10km-loop met Evy Gruyaert in het oor. Na weer enkele minuten gelopen te hebben, zegt Evy dat Sofie mag stoppen met lopen voor 2 minuten. Een voorbijrijdende gepensioneerde Duitser denkt daar duidelijk anders over en roept: "Weiterlaufen!".....
Hoewel dit lachend bedoeld was, is het nog maar eens een voorbeeld hoe direct de meeste Duitsers kunnen zijn. En eerlijk is eerlijk, ik heb er af en toe problemen mee. Als er iets is dat hen stoort zullen ze het ook niet nalaten je dat te laten weten. Toen laatst een meisje in de cinema zei dat ik mijn "vodden" uit haar stoel moest nemen was de maat vol... Jammer genoeg is de taal waarin ik boos word nog steeds het Nederlands, wat ook het effect beperkt tot zero. Aan de Duitse comeback moeten we dus nog een beetje werken.
Zolang die directheid en de oerlelijke haarkleuringen de enige zaken zijn die mij hier storen, is het nog niet zo erg hé? Verder ben ik hier nog altijd sehr glücklich. De twee maanden vakantie zijn sinds deze week wel voorbij, maar man, wat een mooie herinneringen!
Eerst anderhalf weekje België, dan een week bachelorproeven, gevolgd door een rondreis Boedapest, Wenen en München. Veel gebeurd, geen zin om alles uit te typen. De lieve Dora en haar familie hebben mij en Iina supergoed ontvangen in Boedapest. Dori is de beste gids die je maar kan wensen! Daarna kwam het prachtige Wenen, waar we bij Bart gemaft hebben. De reis eindigde tenslotte in München bij het Florence and the machine concert, dat gewoonweg geweldig was! Daarna was het reisgedeelte voorbij en was het voornamelijk bachelorproef.... ja, want die schrijft zichzelf niet. :(
Gelukkig had ik iets om naar uit te kijken. Namelijk de komst van Lars, Jasmine en Arnout. Het was gewoon "awesome" om mijn beste vrienden hier te hebben. Het afscheid viel voor mij dan ook lichtjes zwaar, want ik zal ze voor begin augustus niet meer terugzien. Ik denk in ieder geval wel dat ze fan zijn van het Duitse eten... of in ieder geval toch Lars. ;)
Dat brengt mij uiteindelijk tot deze week. Het begin van het Sommersemester. Eindelijk! De Uni zo leeg te zien was gewoon raar. Ik had mijn lessen al uitgekozen en voorlopig blijken ze ook nog goed te passen ook. Omdat ik probeer uit te vissen wat ik eigenlijk met mijn leven wil en er geen beter moment is dan dat op Erasmus te doen, volg ik ook enkele Vorlesungen vrijwillig. Lekker entspannt, gewoon luisteren. Vandaag had ik "Translation" van een Amerikaanse leerkracht, Bradley "Call me Brad" Schmidt. Zijn naam doet hem eer aan, want na de les, bij een koffie, waren ik en mijn twee klasgenoten het erover eens dat hij yummy is. Zeker volgen dus, deze les.:D
Wat de Erasmussers betreft had ik nog niet zo veel nieuwe mensen leren kennen. Tot gisteren! Het was buddyavond en de studenten werden in groepen ingedeeld en gingen dan naar een café om later alle gezamelijk in de Moritzbastei te gaan feesten. Ik dacht dat ik mijn sociale vaardigheden ergens in oktober verloren had, maar blijkbaar toch niet. Jeeh! Heb zelfs 2 Vlaamse meisjes gevonden. Dubbel jeeh!
Nieuwe mensen leren kennen is altijd supertof, hoewel het niet echt nodig was. Mijn "oud" groepje is er ook nog altijd en ook mijn kotgenoten nemen sinds kort veel tijd in beslag, niet dat ik dat erg vind natuurlijk! Ik heb niet liever! Samen ontbijten, samen koffiedrinken en tenslotte, samen een slaapmutsje drinken. Mijn kleine Duitse WG-familie. :)
Iedereen zal dus wel begrijpen dat ik mij echt naar de bibliotheek moet slepen om aan mijn bachelorproef te werken. Achja, als ik het tegen eind mei af krijg heb ik nog juni en juli om van Leipzig te genieten. Duimen bitte!
Raad eens wat ik nu ga doen? Juist! Koffie drinken en bachelorpaperen...
Let's make those parents proud. ;)
Het ga je goed daar in België!
Liefs Fie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten