De datum ligt vast, 1 augustus word ik door mijn ouders opgepikt en naar huis afgevoerd. Hoogstwaarschijnlijk gaat dit met tranen en woedeaanvallen gepaard gaan. Hopelijk lezen ze dit en komen ze mij uit schrik niet halen? "Ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet"..... werkt jammer genoeg alleen als 7-jarige. Als ik dan toch naar huis moet, dan kan ik van die laatste weken beter de beste ooit maken. Jammer genoeg steken 4 examens die ik hier nog moet afleggen daar een stokje voor.
Maar even een flashback, drie weken geleden waren Dora en Isabelle hier. Dat weekend hebben we ook mijne oude kotgenote Lea in Greifswald bezocht. Dat is een kleine studentenstad aan de Oostzee. Daar hebben we ook een uitstapje naar het mooie eiland Rügen gedaan. Jammer van de regen, maar dat kon het weekend niet verbrodden.
Twee weken geleden zat ik van zondag tot dinsdag in Berlijn. Iina en ik hadden tickets voor het Temper Trap concert. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om de buurten Friedrichshain en Kreuzberg te verkennen. Gewoon rondwandelen, in toffe winkeltjes rondsnuisteren en lekker eten. Berlijn was de ideale afleiding.
De laatste weken was ook voetbal heel erg aanwezig hier in Leipzig, en de rest van Duitsland natuurlijk. Als je uit een klein, op voetbalvlak onbeduidend, landje komt is het echt een hele ervaring als de voetbalploeg van jouw land het zo ver schopt. In het geval van Duitsland zat dan bij elke wedstrijd bijna iedereen achter een scherm. Je moest telkens minstens een uur op voorhand ergens in een café op de Karli een plaatsje bemachtigen of zoals in mijn geval mensen kennen met een TV...
Heb ook ontdekt dat je niet gewoon de Duitse vlag moet draaien om de Belgische te krijgen, maar ook echt de volgorde van de kleuren moet veranderen... De Duitse Sophie ging met zo een driekleurig stiftje de Duitse vlag op mijn wang tekenen en dan op de andere de Belgische.... gewoon draaien zei ik. Zat ik daar dus plotseling met een onbekende vlag op mijn gezicht. ^^
Donderdag heb ik dan online mogen vaststellen dat ik een 14 gekregen heb voor mijn bachelorproef. Ik kon het eerst niet geloven. Dat is toch al een last die ik in augustus niet heb! Natuurlijk heb ik wel nog mijn twee herexamens van Nederlands. Jak!
De laatste tijd worden er ook zeer veel feestjes georganiseerd en bibi is natuurlijk altijd graag daarbij. Kwestie van die laatste herinneringen te maken. :) Zoals het verjaardagfeestje van Miri. Het was een kostuumfeestje en ik had tot het laatste moment geen idee wat te dragen. Flats, flats en ik was Marie-Antoinette. Het haar kreeg ik echt niet zooooo hoog. De tekst "Let them eat cake" moest het dan maar duidelijk maken.... niet dus. :D Alstublieft mensen, ken uw geschiedenis!
Vorige dinsdag zijn we ook een keer naar de Opera geweest. Het was een vrij modern ballet en heel de avond mannen in strakke pakjes kijken is totaal niet erg. Daarna zijn we gaan afkoelen in de fontein voor de opera. ^^
Een paar weken geleden vertelde Johannes mij, dat hij de Vlaamse film "Neulich in Belgien" gekocht had en vroeg of ik die met hem wou zien. Het duurde een tijdje voor ik doorhad dat dat de Duitse titel voor "Aanrijding in Moskou" was. Het was dan ook grappig de film in het Nederlands met Duitse ondertitels te kijken. Next up is Ben x.
Vorige week heb ik ook mijn ticket naar Finland gekocht. 6 tot 21 september bezoek ik daar mijn Finse vrienden. Grappig is dat ik helemaal de kans niet heb om mijn reis te plannen, want dat doen zij al voor mij. :) Lichtpuntje in mijn zeer waarschijnlijke post-erasmusdepressie, waar mijn mama mij al meerdere keer voor gewaarschuwd heeft. Zij verwacht echt het ergste denk ik. ;)
Tenslotte mag ik ook meedelen dat ik als volmaakte Duitse weer naar België kan. Toen ik hier in september toekwam, kon ik praten, tetteren en meer maar ruziemaken en iets snel in het Duits terugroepen als je op straat uitgescholden werd kon ik niet. Deze beide heb ik hier in de laatste weken kunnen perfectioneren. Mede dankzij mijn Duitse ex-vriend en vreemden die op straat voor mij inrijden. Ook Duitse ironie heb ik bijna onder de knie. Misschien is dat wel een teken om naar huis te gaan?
Maar eerst gaan we nog heel hard van de laatste weken hier genieten en alvast veel papieren zakdoekjes kopen... tot binnenkort lieve Belgjes!
Veel liefs uit mijn échte grote liefde, Leipzig
Fie
zaterdag 7 juli 2012
maandag 4 juni 2012
Er is leven na de bachelorproef
Hier ben ik weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer. Na een lange stilte heb ik weer een heleboel te vertellen.
Mijn grote stilte was helemaal de schuld van mijn bachelorproef. Hoewel ik twee maanden geleden gezegd had ze niet af te geven in mei, heb ik enkele weken geleden toch besloten ze af te geven. Kwestie van tweede laatste onbezorgde Erasmusmaanden in Leipzig te kunnen spenderen. Gevolg was dat Sofie de laatste weken enkel nog in de bib te vinden was. Het was een moment zelfs zo erg, dat mijn kotgenoot Jonas mij een sms stuurde met de vraag of ik misschien op reis was zonder dat hij dat wist.
De lichtpunten van de dag waren de koffiepauzes met Sonja en natuurlijk de moment dat ik honger kreeg en eindelijk een biologische reden had om naar huis te gaan. Zoals die keer dat Jonas mij stuurde. Ik stuurde terug dat ik in de bib zat en megahonger had. Zijn sms was kort maar effectief: "in een halfuur is het eten klaar".
Yup, ik was hééél snel thuis. ^^
In de laatste dagen heb ik ook nog eens superveel hulp gekregen van Sonja als corrector en Stefan aan de technische kant. Dankeeee!
Maar nu genoeg over de bachelor-madness. Het is voorbij, basta! Ik moet nog vol trots vertellen dat ik de Frauenlauf heb meegedaan en die 10km in 1u en 6 min gelopen heb. Dat was dan ook mijn laatste looptour tot nu. Typisch hé?
Enkele weken geleden ben ik eens naar een Electro Swing party geweest. Dat was echt zalig. Eerst was er een workshop hoe je eigenlijk moest dansen en daarna kon je de benen losgooien, letterlijk dan. Tussendoor was er ook nog een soort van burlesque-optreden. Buiten de toffe muziek op het op zich al leuk om de mensen te bekijken die zich zo helemaal uitgeslooft hadden om er jaren 20 uit te zien. Mijn moeite bleek voor niks te zijn geweest, want ik zat in de verkeerde periode, namelijk de jaren 40. Volgende keer meer research! :)
Tussen het bibben door heb ik ook de grootouders van Viki leren kennen en af en toe een filmpje of feestje meegepikt. Ontspanning moet er ook zijn hé.
Tenslotte heb ik twee weken geleden woensdag nog tot de laatste minuut aan mijn bachelorproef gewerkt om dan naar de copyshop te rennen voor die sloot en het daarna nog eens op de post te doen. Van de na-stress was ik die avond tot niks meer in staat. Het weekend waren mijn ouders en mijn oma dan hier. Wat we gedaan hebben, euhhh.... gegeten, gewandeld, gegeten, koffie gedronken.... Nu ja, wat toeristen doen hé? ;) Ohja, mijn familie had ook het geluk samen met duizenden Gothik-mensen op bezoek te zijn, want het was het Wave-Gothic Treffen. Leipzig zag zwart van het volk (hihi). Ogen zijn uitgekeken, maar bij momenten had ook gewoon ronduit angst. Niet alleen om ze erg freaky uitzagen maar ook omdat sommigen bijna naakt rondliepen, en geloof mij, sommigen mensen horen niet halfnaakt rond te lopen... Te veel vlees gezien....
Pinkstermaandag was mijn familie terug weg en ben ik met Mylène, Sophie en Emily naar de zoo van Leipzig geweest. Lekker weertje en leuke diertjes. Hoewel de pinguins jammer genoeg tegenvielen. :( We hadden er te hard naar uitgekeken.
De rest van de week was het hier iets drinken, daar iets drinken, feestje in Ilses Erika, the usual. ;) Vrijdagavond was het Sushi-avond bij Sonja, wat uiteindelijk ook een girlsnight bleek te zijn. Hoewel ik sushi eerst niet lekker vond, leer je het na een tijdje wel appreciëren. De dag erna vertrokken Rebekka, mijn kotgenoot Max en ik op Aktiv-Wochenende. Rebe en ik hadden nog sushi meegekregen en hebben in de trein nog lekker decadent sushi zitten eten.
Het Aktiv-Wochenende is een weekend georganiseerd door Wilma (die studentenorganisatie voor Erasmusstudenten) en omvatte een dagje kanuvaren en een dagje fietsen op en tussen de meren in Mecklenburg-Vorpommern, helemaal in het noorden van Duitsland. Er zijn uiteindelijk maar 13 mensen meegegaan wat het super gezellig maakte. De trip was zeker geslaagd, hoewel het echt stressig begonnen was. Zaterdag om half 7 's morgens was het trefpunt voor de reis in het station. Ik wou om 5 opstaan om mij nog te douchen en mijn eten klaar te maken enzo en ben na Max nog uit te lachen dat hij voor een keer eens niet tot 14u kan uitslapen en dat ik hem wel zou wakker maken, gaan slapen. Staat Max natuurlijk om kwart na 6 in mijn kamer. "Hé Sofie, zou je niet opstaan?" Ik ga het hier niet schrijven maar iedereen weet wel wat je in zo een situatie dan denkt. (****) ;) Mij op een kwartiertje klaargemaakt en om 6.31 zat ik met mijn backpack op de fiets naar het station. (Max stond nog rustig te eten in de keuken ^^) Toen ik dan een kwartier later daar aankwam, was Rebe ondertussen al koffie voor mij gaan halen (Zoo lief). 2 Minuten later kwam dan ook Max aangewandeld. Uiteindelijk bleek het niet gedoucht te hebben in een kanu toch niet zo erg te zijn.
Gisteren zijn we dan helemaal kapot terug in Leipzig aangekomen. Armpijn van het kanuvaren en kontpijn van het fietsen (hoewel ik genoeg Sitzfleisch heb volgens Max).
Het weekend was supertof (véél gelachen^^), het was dan ook hard om vandaag om 8u op te staan om naar mijn Spaanse les te gaan. Gelukkig brengt dat mij altijd in een vakantiestemming, dus al bij al ook nog dik oké.
Deze week staat het Campusfest, een tweedaags studentenfestival, op het programma en volgende week komt Isabelle donderdag toe en vrijdag vertrekken we dan met 5 anderen naar Greifswald aan de Oostzee. Mijn ex-kotgenote Lea woont daar en we gaan haar bezoeken en natuurlijk ook van de gelegenheid gebruik maken om de streek daar te verkennen. De maandag daarop komt ook Dora (lieve Dori) uit Hongarije voor een paar daagjes naar Leipzig.... ik kijk er ongelofelijk hard naar uit, maar besef ook dat ik het verschrikkelijk druk ga krijgen.
Ik besef maar al te goed wat een droomleven ik hier leid en weet ook dat dat volgend jaar voorbij gaat zijn. Ik zoek daarom ook met veel pijn in het hart momenteel mijn kot in Leuven. Maar ach, wat is een jaartje, als ik daarna weer naar Duitsland kan?
Liefs uit het paradijs
Sofie
Mijn grote stilte was helemaal de schuld van mijn bachelorproef. Hoewel ik twee maanden geleden gezegd had ze niet af te geven in mei, heb ik enkele weken geleden toch besloten ze af te geven. Kwestie van tweede laatste onbezorgde Erasmusmaanden in Leipzig te kunnen spenderen. Gevolg was dat Sofie de laatste weken enkel nog in de bib te vinden was. Het was een moment zelfs zo erg, dat mijn kotgenoot Jonas mij een sms stuurde met de vraag of ik misschien op reis was zonder dat hij dat wist.
De lichtpunten van de dag waren de koffiepauzes met Sonja en natuurlijk de moment dat ik honger kreeg en eindelijk een biologische reden had om naar huis te gaan. Zoals die keer dat Jonas mij stuurde. Ik stuurde terug dat ik in de bib zat en megahonger had. Zijn sms was kort maar effectief: "in een halfuur is het eten klaar".
Yup, ik was hééél snel thuis. ^^
In de laatste dagen heb ik ook nog eens superveel hulp gekregen van Sonja als corrector en Stefan aan de technische kant. Dankeeee!
Maar nu genoeg over de bachelor-madness. Het is voorbij, basta! Ik moet nog vol trots vertellen dat ik de Frauenlauf heb meegedaan en die 10km in 1u en 6 min gelopen heb. Dat was dan ook mijn laatste looptour tot nu. Typisch hé?
Enkele weken geleden ben ik eens naar een Electro Swing party geweest. Dat was echt zalig. Eerst was er een workshop hoe je eigenlijk moest dansen en daarna kon je de benen losgooien, letterlijk dan. Tussendoor was er ook nog een soort van burlesque-optreden. Buiten de toffe muziek op het op zich al leuk om de mensen te bekijken die zich zo helemaal uitgeslooft hadden om er jaren 20 uit te zien. Mijn moeite bleek voor niks te zijn geweest, want ik zat in de verkeerde periode, namelijk de jaren 40. Volgende keer meer research! :)
Tussen het bibben door heb ik ook de grootouders van Viki leren kennen en af en toe een filmpje of feestje meegepikt. Ontspanning moet er ook zijn hé.
Tenslotte heb ik twee weken geleden woensdag nog tot de laatste minuut aan mijn bachelorproef gewerkt om dan naar de copyshop te rennen voor die sloot en het daarna nog eens op de post te doen. Van de na-stress was ik die avond tot niks meer in staat. Het weekend waren mijn ouders en mijn oma dan hier. Wat we gedaan hebben, euhhh.... gegeten, gewandeld, gegeten, koffie gedronken.... Nu ja, wat toeristen doen hé? ;) Ohja, mijn familie had ook het geluk samen met duizenden Gothik-mensen op bezoek te zijn, want het was het Wave-Gothic Treffen. Leipzig zag zwart van het volk (hihi). Ogen zijn uitgekeken, maar bij momenten had ook gewoon ronduit angst. Niet alleen om ze erg freaky uitzagen maar ook omdat sommigen bijna naakt rondliepen, en geloof mij, sommigen mensen horen niet halfnaakt rond te lopen... Te veel vlees gezien....
Pinkstermaandag was mijn familie terug weg en ben ik met Mylène, Sophie en Emily naar de zoo van Leipzig geweest. Lekker weertje en leuke diertjes. Hoewel de pinguins jammer genoeg tegenvielen. :( We hadden er te hard naar uitgekeken.
De rest van de week was het hier iets drinken, daar iets drinken, feestje in Ilses Erika, the usual. ;) Vrijdagavond was het Sushi-avond bij Sonja, wat uiteindelijk ook een girlsnight bleek te zijn. Hoewel ik sushi eerst niet lekker vond, leer je het na een tijdje wel appreciëren. De dag erna vertrokken Rebekka, mijn kotgenoot Max en ik op Aktiv-Wochenende. Rebe en ik hadden nog sushi meegekregen en hebben in de trein nog lekker decadent sushi zitten eten.
Het Aktiv-Wochenende is een weekend georganiseerd door Wilma (die studentenorganisatie voor Erasmusstudenten) en omvatte een dagje kanuvaren en een dagje fietsen op en tussen de meren in Mecklenburg-Vorpommern, helemaal in het noorden van Duitsland. Er zijn uiteindelijk maar 13 mensen meegegaan wat het super gezellig maakte. De trip was zeker geslaagd, hoewel het echt stressig begonnen was. Zaterdag om half 7 's morgens was het trefpunt voor de reis in het station. Ik wou om 5 opstaan om mij nog te douchen en mijn eten klaar te maken enzo en ben na Max nog uit te lachen dat hij voor een keer eens niet tot 14u kan uitslapen en dat ik hem wel zou wakker maken, gaan slapen. Staat Max natuurlijk om kwart na 6 in mijn kamer. "Hé Sofie, zou je niet opstaan?" Ik ga het hier niet schrijven maar iedereen weet wel wat je in zo een situatie dan denkt. (****) ;) Mij op een kwartiertje klaargemaakt en om 6.31 zat ik met mijn backpack op de fiets naar het station. (Max stond nog rustig te eten in de keuken ^^) Toen ik dan een kwartier later daar aankwam, was Rebe ondertussen al koffie voor mij gaan halen (Zoo lief). 2 Minuten later kwam dan ook Max aangewandeld. Uiteindelijk bleek het niet gedoucht te hebben in een kanu toch niet zo erg te zijn.
Gisteren zijn we dan helemaal kapot terug in Leipzig aangekomen. Armpijn van het kanuvaren en kontpijn van het fietsen (hoewel ik genoeg Sitzfleisch heb volgens Max).
Het weekend was supertof (véél gelachen^^), het was dan ook hard om vandaag om 8u op te staan om naar mijn Spaanse les te gaan. Gelukkig brengt dat mij altijd in een vakantiestemming, dus al bij al ook nog dik oké.
Deze week staat het Campusfest, een tweedaags studentenfestival, op het programma en volgende week komt Isabelle donderdag toe en vrijdag vertrekken we dan met 5 anderen naar Greifswald aan de Oostzee. Mijn ex-kotgenote Lea woont daar en we gaan haar bezoeken en natuurlijk ook van de gelegenheid gebruik maken om de streek daar te verkennen. De maandag daarop komt ook Dora (lieve Dori) uit Hongarije voor een paar daagjes naar Leipzig.... ik kijk er ongelofelijk hard naar uit, maar besef ook dat ik het verschrikkelijk druk ga krijgen.
Ik besef maar al te goed wat een droomleven ik hier leid en weet ook dat dat volgend jaar voorbij gaat zijn. Ik zoek daarom ook met veel pijn in het hart momenteel mijn kot in Leuven. Maar ach, wat is een jaartje, als ik daarna weer naar Duitsland kan?
Liefs uit het paradijs
Sofie
maandag 30 april 2012
Gelukkige geboortedag!
Tis hiejet in Leipzig... en wat doen we dan? Inderdaad, niks!
Nu ja, niks, zondag heb ik een namiddagje in de bib gezeten en braaf gewerkt. 's Avonds ben ik dan wel lekker bij Anne op haar balkon gaan eten. Hallooooo zomer!
Even een recap van de voorbije weken. Twee weken geleden heb ik voor het eerst mijn cursus "Ropeskipping" gevolgd. Wat het inhield was een uur lang terug kinds zijn. Voorwaarts draaien, sneller draaien, achterwaarts draaien, gezamenlijk draaien en springen en natuurlijk ook veel dat touw in mijn gezicht krijgen...
Dat was de sport op dinsdagavond. Op woensdag stond de "Lauftreff" op het programma. Toen ik 5 minuten te laat toekwam (ja de Duitse Pünktlichkeit zit er nog altijd niet in) kon ik nog net meepikken dat we die dag 13 km gingen lopen. Lichte paniek....
Oké, zei de leider, we beginnen er aan.... en weg was de groep. Letterlijk dan. Anne, Rebe, Iina en ik konden ze welgeteld 5 minuten bijhouden. Nog grotere paniek. Gelukkig waren er nog twee andere tragere meisjes die zich dan bij onze groep aansloten. Na een paar km bleek het snelle deel op ons gewacht te hebben. Het gesprek met de leider ging als volgt:
"Oké, jullie zijn DUIDELIJK langzamer. Zo kan dit niet verder. Jullie kunnen best een andere tour lopen. Jullie lopen hier rechtdoor, dan links, aan de brug rechts, dan terug links, nog eens links... (niemand was nog mee) Zo komen jullie terug hier, ja?
Maar waarschijnlijk stonden wij daar zo schaapachtig te kijken, dat Nico van de snelle groep besloten heeft met ons mee te lopen. Uiteindelijk hebben we maar liefst 7,50 km gelopen.
De dag erna kon ik nog net tot aan de koffiemachine in de keuken waggelen...
Het toestelturnen van donderdag heb ik dan maar overgeslagen. Vrijdag had ik dan eindelijk al mijn punten van de mijn examens hier verzameld en jeeeeeeeeeeeeh ik ben op alles geslaagd. Wat een opluchting zeg. Mijn professor van Germanistische Sprachwissenschaft zei zelfs dat ik bij de besten was. Dus ik zo nuchter: Ja, u bedoelt van de Erasmusstudenten. Nee, zei hij, van de Duitse....
Nè, ziet ge wel Duitse leerkracht uit het middelbaar (aka mama) dat ik het kan! :D
Zondag was het de marathon van Leipzig en aangezien die hier bijna vlak voor mijn deur startte en aangezien Anne, Rebe en Stefan aan de 21km meededen, zijn we natuurlijk gaan supporteren. Het stomme was wel dat we ze telkens gemist hebben, aan de start en aan de aankomst. Hoe is dat mogelijk?! Achja, ze wisten dat we er waren!
Vorige week was het dan mijn 21ste verjaardag (en die van Lot). Die viel normaal op dinsdag, maar omdat ik woensdag veel les heb en reinfeiern veel toffer is heb ik het op maandag georganiseerd. Maandag begon al tof, namelijk met een eerste kaartje van Isabelle. Namiddag was het dan tijd voor een beetje Backaction zoals Jonas zou zeggen. Mijn kotgenote Katha had mij beloofd te helpen en ja, het resultaat mocht er zeker wezen! Het feit dat ik mijn eigen taart gemaakt heb, kon mij niet deren.
Dat was het begin van een memorabele avond...
s' Morgens dan wakker worden met exact 7 smsen, van exact die 7 mensen die je meeste mist, is gewoon ontroerend. Grappig genoeg hoorde mijn familie daar niet bij, die besloten een beetje op zich te laten wachten. Haha.
Het toffe aan de slechtwerkende Belgische post is dat ik een heel week lang gespreid kaartjes heb mogen ontvangen. Bedankt!
Sinds vrijdag is het hier dan megawarm geworden... zaterdag zelfs 29 graden. Buiten de Belgische post wil ik dus hierbij ook het continentaal klimaat bedanken! Zaterdag heb ik bijgevolg dus een hele dag met vriendjes aan de Auensee gelegen. De zwoele avond heb ik daarna met mijn kotgenoten op ons balkon verbracht. Om 22u was het zelfs vuurwerk. Je zou denken dat het juli is! Jaloers, iemand? Dat mag hoor. ^^
Morgen is het "Dag van de Arbeid" en blijkbaar wordt dat in Finland en ook in Duitsland echt wel gevierd, want de Finnen organiseren een Finse picknick in het park. Tegen weer een middagje mij volstoppen met lekkere dingen, zeg ik geen neen!
Naar het volgende week kijk ik ook uit, want dan is het zaterdag "Museumnacht", waarbij alle musea heel de nacht geopend zijn en op zondag is er dan de langverwachte "Frauenlauf" van 10km. Hoe ik de beide ga combineren is nog maar de vraag...
Nu moet ik door, want rarara... het is weer MONTAGSKNEIPE!
Veel groetjes uit het zonnige (sorry, kan het niet laten) Leipzig,
Fie
Nu ja, niks, zondag heb ik een namiddagje in de bib gezeten en braaf gewerkt. 's Avonds ben ik dan wel lekker bij Anne op haar balkon gaan eten. Hallooooo zomer!
Even een recap van de voorbije weken. Twee weken geleden heb ik voor het eerst mijn cursus "Ropeskipping" gevolgd. Wat het inhield was een uur lang terug kinds zijn. Voorwaarts draaien, sneller draaien, achterwaarts draaien, gezamenlijk draaien en springen en natuurlijk ook veel dat touw in mijn gezicht krijgen...
Dat was de sport op dinsdagavond. Op woensdag stond de "Lauftreff" op het programma. Toen ik 5 minuten te laat toekwam (ja de Duitse Pünktlichkeit zit er nog altijd niet in) kon ik nog net meepikken dat we die dag 13 km gingen lopen. Lichte paniek....
Oké, zei de leider, we beginnen er aan.... en weg was de groep. Letterlijk dan. Anne, Rebe, Iina en ik konden ze welgeteld 5 minuten bijhouden. Nog grotere paniek. Gelukkig waren er nog twee andere tragere meisjes die zich dan bij onze groep aansloten. Na een paar km bleek het snelle deel op ons gewacht te hebben. Het gesprek met de leider ging als volgt:
"Oké, jullie zijn DUIDELIJK langzamer. Zo kan dit niet verder. Jullie kunnen best een andere tour lopen. Jullie lopen hier rechtdoor, dan links, aan de brug rechts, dan terug links, nog eens links... (niemand was nog mee) Zo komen jullie terug hier, ja?
Maar waarschijnlijk stonden wij daar zo schaapachtig te kijken, dat Nico van de snelle groep besloten heeft met ons mee te lopen. Uiteindelijk hebben we maar liefst 7,50 km gelopen.
De dag erna kon ik nog net tot aan de koffiemachine in de keuken waggelen...
Het toestelturnen van donderdag heb ik dan maar overgeslagen. Vrijdag had ik dan eindelijk al mijn punten van de mijn examens hier verzameld en jeeeeeeeeeeeeh ik ben op alles geslaagd. Wat een opluchting zeg. Mijn professor van Germanistische Sprachwissenschaft zei zelfs dat ik bij de besten was. Dus ik zo nuchter: Ja, u bedoelt van de Erasmusstudenten. Nee, zei hij, van de Duitse....
Nè, ziet ge wel Duitse leerkracht uit het middelbaar (aka mama) dat ik het kan! :D
Zondag was het de marathon van Leipzig en aangezien die hier bijna vlak voor mijn deur startte en aangezien Anne, Rebe en Stefan aan de 21km meededen, zijn we natuurlijk gaan supporteren. Het stomme was wel dat we ze telkens gemist hebben, aan de start en aan de aankomst. Hoe is dat mogelijk?! Achja, ze wisten dat we er waren!
Vorige week was het dan mijn 21ste verjaardag (en die van Lot). Die viel normaal op dinsdag, maar omdat ik woensdag veel les heb en reinfeiern veel toffer is heb ik het op maandag georganiseerd. Maandag begon al tof, namelijk met een eerste kaartje van Isabelle. Namiddag was het dan tijd voor een beetje Backaction zoals Jonas zou zeggen. Mijn kotgenote Katha had mij beloofd te helpen en ja, het resultaat mocht er zeker wezen! Het feit dat ik mijn eigen taart gemaakt heb, kon mij niet deren.
Dat was het begin van een memorabele avond...
s' Morgens dan wakker worden met exact 7 smsen, van exact die 7 mensen die je meeste mist, is gewoon ontroerend. Grappig genoeg hoorde mijn familie daar niet bij, die besloten een beetje op zich te laten wachten. Haha.
Het toffe aan de slechtwerkende Belgische post is dat ik een heel week lang gespreid kaartjes heb mogen ontvangen. Bedankt!
Sinds vrijdag is het hier dan megawarm geworden... zaterdag zelfs 29 graden. Buiten de Belgische post wil ik dus hierbij ook het continentaal klimaat bedanken! Zaterdag heb ik bijgevolg dus een hele dag met vriendjes aan de Auensee gelegen. De zwoele avond heb ik daarna met mijn kotgenoten op ons balkon verbracht. Om 22u was het zelfs vuurwerk. Je zou denken dat het juli is! Jaloers, iemand? Dat mag hoor. ^^
Morgen is het "Dag van de Arbeid" en blijkbaar wordt dat in Finland en ook in Duitsland echt wel gevierd, want de Finnen organiseren een Finse picknick in het park. Tegen weer een middagje mij volstoppen met lekkere dingen, zeg ik geen neen!
Naar het volgende week kijk ik ook uit, want dan is het zaterdag "Museumnacht", waarbij alle musea heel de nacht geopend zijn en op zondag is er dan de langverwachte "Frauenlauf" van 10km. Hoe ik de beide ga combineren is nog maar de vraag...
Nu moet ik door, want rarara... het is weer MONTAGSKNEIPE!
Veel groetjes uit het zonnige (sorry, kan het niet laten) Leipzig,
Fie
donderdag 12 april 2012
"Weiterlaufen!", zei de oude Duitser
Een zonnige lentenamiddag in het leipzsche Palmgartenpark. Sofie traint braafjes voor de 10km-loop met Evy Gruyaert in het oor. Na weer enkele minuten gelopen te hebben, zegt Evy dat Sofie mag stoppen met lopen voor 2 minuten. Een voorbijrijdende gepensioneerde Duitser denkt daar duidelijk anders over en roept: "Weiterlaufen!".....
Hoewel dit lachend bedoeld was, is het nog maar eens een voorbeeld hoe direct de meeste Duitsers kunnen zijn. En eerlijk is eerlijk, ik heb er af en toe problemen mee. Als er iets is dat hen stoort zullen ze het ook niet nalaten je dat te laten weten. Toen laatst een meisje in de cinema zei dat ik mijn "vodden" uit haar stoel moest nemen was de maat vol... Jammer genoeg is de taal waarin ik boos word nog steeds het Nederlands, wat ook het effect beperkt tot zero. Aan de Duitse comeback moeten we dus nog een beetje werken.
Zolang die directheid en de oerlelijke haarkleuringen de enige zaken zijn die mij hier storen, is het nog niet zo erg hé? Verder ben ik hier nog altijd sehr glücklich. De twee maanden vakantie zijn sinds deze week wel voorbij, maar man, wat een mooie herinneringen!
Eerst anderhalf weekje België, dan een week bachelorproeven, gevolgd door een rondreis Boedapest, Wenen en München. Veel gebeurd, geen zin om alles uit te typen. De lieve Dora en haar familie hebben mij en Iina supergoed ontvangen in Boedapest. Dori is de beste gids die je maar kan wensen! Daarna kwam het prachtige Wenen, waar we bij Bart gemaft hebben. De reis eindigde tenslotte in München bij het Florence and the machine concert, dat gewoonweg geweldig was! Daarna was het reisgedeelte voorbij en was het voornamelijk bachelorproef.... ja, want die schrijft zichzelf niet. :(
Gelukkig had ik iets om naar uit te kijken. Namelijk de komst van Lars, Jasmine en Arnout. Het was gewoon "awesome" om mijn beste vrienden hier te hebben. Het afscheid viel voor mij dan ook lichtjes zwaar, want ik zal ze voor begin augustus niet meer terugzien. Ik denk in ieder geval wel dat ze fan zijn van het Duitse eten... of in ieder geval toch Lars. ;)
Dat brengt mij uiteindelijk tot deze week. Het begin van het Sommersemester. Eindelijk! De Uni zo leeg te zien was gewoon raar. Ik had mijn lessen al uitgekozen en voorlopig blijken ze ook nog goed te passen ook. Omdat ik probeer uit te vissen wat ik eigenlijk met mijn leven wil en er geen beter moment is dan dat op Erasmus te doen, volg ik ook enkele Vorlesungen vrijwillig. Lekker entspannt, gewoon luisteren. Vandaag had ik "Translation" van een Amerikaanse leerkracht, Bradley "Call me Brad" Schmidt. Zijn naam doet hem eer aan, want na de les, bij een koffie, waren ik en mijn twee klasgenoten het erover eens dat hij yummy is. Zeker volgen dus, deze les.:D
Wat de Erasmussers betreft had ik nog niet zo veel nieuwe mensen leren kennen. Tot gisteren! Het was buddyavond en de studenten werden in groepen ingedeeld en gingen dan naar een café om later alle gezamelijk in de Moritzbastei te gaan feesten. Ik dacht dat ik mijn sociale vaardigheden ergens in oktober verloren had, maar blijkbaar toch niet. Jeeh! Heb zelfs 2 Vlaamse meisjes gevonden. Dubbel jeeh!
Nieuwe mensen leren kennen is altijd supertof, hoewel het niet echt nodig was. Mijn "oud" groepje is er ook nog altijd en ook mijn kotgenoten nemen sinds kort veel tijd in beslag, niet dat ik dat erg vind natuurlijk! Ik heb niet liever! Samen ontbijten, samen koffiedrinken en tenslotte, samen een slaapmutsje drinken. Mijn kleine Duitse WG-familie. :)
Iedereen zal dus wel begrijpen dat ik mij echt naar de bibliotheek moet slepen om aan mijn bachelorproef te werken. Achja, als ik het tegen eind mei af krijg heb ik nog juni en juli om van Leipzig te genieten. Duimen bitte!
Raad eens wat ik nu ga doen? Juist! Koffie drinken en bachelorpaperen...
Let's make those parents proud. ;)
Het ga je goed daar in België!
Liefs Fie
vrijdag 16 maart 2012
Morgenmuffel
Zo noemde mijn nieuwe en jammer genoeg ook tijdelijke kotgenoot Lea mij. Pot verwijt de ketel als je het mij vraagt, want zij ontbijt ook het liefst zonder al te veel gepraat en drinkt haar koffie voor haar laptop. Het stomme was dat zij deze morgen wel zo slim was om dan uit de overvolle keuken te blijven en ik wel al sociaal moest zijn om 10u 's morgens.
Het zit zo, mijn nieuwe WG is héél erg open. Vrienden lopen af en aan en gisteren sliep hier de zus van Jonas en een vriendin.... Geen probleem voor mij, hoe meer Duitsers hoe liever natuurlijk maar je moet in elke situatie bereid zijn tegen vreemde mensen op te lopen, ook om 2u 's nachts. Ach, mij hoor je niet klagen. Ik hou van mijn nieuwe kamer en mijn nieuwe kotgenoten, ook voor 10u 's morgens!
Wat is er ondertussen nog gebeurd? Wel, na een supertof anderhalf weekje België ben terug in een bijna Erasmusloos Leipzig aangekomen. An sich wel goed natuurlijk, want ik had/heb een bachelorproef te schrijven... zo ver ik weet gebeurt dat nog altijd niet vanzelf. Het is gelukkig niet zo erg. De grote bibliotheek is hier prachtig! Een beetje koud, dat wel. Dat is dus de plaats waar ik de voorbije week voornamelijk gezeten heb... sorry voor de mensen die mijn blog voornamelijk lezen om sappige weetjes te weten te komen. :)
Ik ben natuurlijk wel een paar keer iets gaan drinken en heb ook een concertje meegepikt in het überhippe Plagwitz. Wat praktisch naast mijn deur is..yeah!
Verder heb ik Viki ook nog een beetje moeten entertainen aangezien haar vriend voor een practicum in Noorwegen zit. Helemaal niet erg, want haar entertainen betekent dat zij voor mij kookt en lekker ook, en 3 gangen ook en buikpijn ook. :) Niet slecht hé?
Daarenboven kwam ze ook nog eens aanlopen met een paar coole Noorse pantoffels en dito snoep. Dank u Viki lief, je bent niet alleen mijn vriendin en surrogaatmoeder hier maar ook nog eens mijn allergrootste steun. Leipzig würde nicht dasselbe sein ohne dich!
Eergisteren had Stefan een spelletjesavond bij hem georganiseerd. Gott, ik heb al lang niet meer zo hard gelachen. Conclusie van de avond: "a person" blijkt één woord zijn en een schoenzool blijkt in het Engels "mushroom" heten ...
Vandaag, na een week van bachelorpaperen, heb ik samen met de Erasmusvrienden die hier zijn genoten van het eerste Duitse zonnetje... en waar kan je beter daarvan genieten dan aan het strand van de Kulkwitzer See. Volproppen met een picknick hoort daar ook bij. :)
Nu is het eigenlijk de bedoeling dat ik mijn koffer (eigenlijk rugzak oftewel het verjaardagscadeau van mijn lieve ouders ^^) pak want morgen om 7.02 's morgens neem ik samen met Iina de trein naar Budapest/Dora. Daar blijven we dan drie dagen bij Dora maffen om vervolgens verder te reizen naar Wenen, waar we dan bij Bart blijven maffen, om dan na twee dagen naar München verder te reizen, waar we gewoon in een hostel maffen. Daar "treffen" we Anne en gaan we samen naar het concert van Florence and the Machine. Heb er ziiiiiiiiiiiiin in!
Dus, pakken zeker?
Ahja, heb ik al verteld dat volgende week de nieuwe lading Erasmusstudenten toekomt? Whii, nieuwe vriendjes! Plus, ik heb ook nog eens de Duitse kriek gevonden(het werd tijd zenne ^^).
Tschüssi
Die Fie
Het zit zo, mijn nieuwe WG is héél erg open. Vrienden lopen af en aan en gisteren sliep hier de zus van Jonas en een vriendin.... Geen probleem voor mij, hoe meer Duitsers hoe liever natuurlijk maar je moet in elke situatie bereid zijn tegen vreemde mensen op te lopen, ook om 2u 's nachts. Ach, mij hoor je niet klagen. Ik hou van mijn nieuwe kamer en mijn nieuwe kotgenoten, ook voor 10u 's morgens!
Wat is er ondertussen nog gebeurd? Wel, na een supertof anderhalf weekje België ben terug in een bijna Erasmusloos Leipzig aangekomen. An sich wel goed natuurlijk, want ik had/heb een bachelorproef te schrijven... zo ver ik weet gebeurt dat nog altijd niet vanzelf. Het is gelukkig niet zo erg. De grote bibliotheek is hier prachtig! Een beetje koud, dat wel. Dat is dus de plaats waar ik de voorbije week voornamelijk gezeten heb... sorry voor de mensen die mijn blog voornamelijk lezen om sappige weetjes te weten te komen. :)
Ik ben natuurlijk wel een paar keer iets gaan drinken en heb ook een concertje meegepikt in het überhippe Plagwitz. Wat praktisch naast mijn deur is..yeah!
Verder heb ik Viki ook nog een beetje moeten entertainen aangezien haar vriend voor een practicum in Noorwegen zit. Helemaal niet erg, want haar entertainen betekent dat zij voor mij kookt en lekker ook, en 3 gangen ook en buikpijn ook. :) Niet slecht hé?
Daarenboven kwam ze ook nog eens aanlopen met een paar coole Noorse pantoffels en dito snoep. Dank u Viki lief, je bent niet alleen mijn vriendin en surrogaatmoeder hier maar ook nog eens mijn allergrootste steun. Leipzig würde nicht dasselbe sein ohne dich!
Eergisteren had Stefan een spelletjesavond bij hem georganiseerd. Gott, ik heb al lang niet meer zo hard gelachen. Conclusie van de avond: "a person" blijkt één woord zijn en een schoenzool blijkt in het Engels "mushroom" heten ...
Vandaag, na een week van bachelorpaperen, heb ik samen met de Erasmusvrienden die hier zijn genoten van het eerste Duitse zonnetje... en waar kan je beter daarvan genieten dan aan het strand van de Kulkwitzer See. Volproppen met een picknick hoort daar ook bij. :)
Nu is het eigenlijk de bedoeling dat ik mijn koffer (eigenlijk rugzak oftewel het verjaardagscadeau van mijn lieve ouders ^^) pak want morgen om 7.02 's morgens neem ik samen met Iina de trein naar Budapest/Dora. Daar blijven we dan drie dagen bij Dora maffen om vervolgens verder te reizen naar Wenen, waar we dan bij Bart blijven maffen, om dan na twee dagen naar München verder te reizen, waar we gewoon in een hostel maffen. Daar "treffen" we Anne en gaan we samen naar het concert van Florence and the Machine. Heb er ziiiiiiiiiiiiin in!
Dus, pakken zeker?
Ahja, heb ik al verteld dat volgende week de nieuwe lading Erasmusstudenten toekomt? Whii, nieuwe vriendjes! Plus, ik heb ook nog eens de Duitse kriek gevonden(het werd tijd zenne ^^).
Tschüssi
Die Fie
dinsdag 21 februari 2012
Rollercoaster
Het is alweer even geleden dat ik nog geblogd heb en dat heeft ook een reden. De laatste twee weken zijn de twee meest extreme weken van mijn Erasmusleven geweest tot nu toe. De eerste de meest verschrikkelijke en de laatste de meest fantastische. Het contrast kon niet groter.
Vrijdag de 3de februari kreeg ik via skype te horen van mijn mama dat mijn opa de dag ervoor gestorven was. Hoewel hij al langer in het ziekenhuis lag, kwam het toch als een shock. Dankzij skype kon ik toch bij mijn familie zijn en ook Isabelle stond in Leipzig aan mijn zij (waarvoor mijn oneindige dank en liefde). Hoewel ik de komende dinsdag en vrijdag een examen had, ben ik dinsdagnamiddag toch naar België gereisd voor de begrafenis. Dat moest gewoon.
Hoewel ik lang getwijfeld heb om dit op mijn blog te schrijven, vind ik dat ik alles moet vertellen dat ik meemaak, hoe slecht de dingen ook zijn. Mijn lieve vake zal voor altijd deel zijn van mijn Erasmusavontuur, waar hij zo trots op was.
Ik had de reis toch nog goed kunnen inplannen... dacht ik. Toen ik dinsdagmiddag mijn examen ging maken, bleek dat ik dan mijn examen niet kon afleggen en dat ik donderdag dus alweer in Leipzig moest zijn om 9u. Dat ik naar huis reisde voor de begrafenis van mijn opa kon mijn professor niet schelen. Ik moest en zou daar donderdag om 9u terug staan. Na de begrafenis woensdag heb ik dan de nachttrein naar Leipzig genomen om daar donderdag om 6u aan te komen. Véél en sterke koffie later zat ik aan mijn examen. Maar het leed was nog niet gedaan, want daarbovenop had ik vrijdag nog eens een niet al te gemakkelijk examen. Pas vrijdagnamiddag was alles voorbij. Jammer genoeg was rusten er nog niet bij want 's avonds was het de laatste avond in Leipzig van Isabelle, Dora, Katia en Johanna. Mensen die mij toch wel veel voor mij betekent hebben hier. Alsof er die week nog geen tranen genoeg gevloeid waren, konden we dan ook weer de zakdoeken bovenhalen. Die nacht moest er dan ook nog eens gepakt worden.
Waaaaaaaant, zaterdag ben ik naar de Alpen vertrokken. Een huisje voor 7 personen in Leutasch in Oostenrijk was de bestemming. We zijn eerst tot in Mittenwald (DE) gereisd om dan met de taxi de grens over te steken. Prima plan. We werden er al direct verwelkomd door Frau Heis, de verhuurster. Het huisje bleek supergezellig en typisch Oostenrijks te zijn. Bovendien hing Frau Heis elke morgen verse broodjes aan onze deur, kwestie van onze pantoffels niet met sneeuw te moeten natmaken. Na megagoed geslapen te hebben (waarschijnlijk door de berglucht) gingen we zondag op pad om informatie te vragen en inkopen te doen. Informatie oké, maar inkopen met zeven mensen is niet iets wat ik in de nabije toekomst nog eens wil doen. Na het huren van skis konden we maandag dan beginnen aan het langlaufen. Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik het een beetje voor oudere mensen vond en dacht dat ik zo aan de knie zou krijgen. Fout gedacht natuurlijk. Het heeft een hele dag geduurd voor Mylène en ik er enig ritme in kregen, en dat was nog maar de vlakke blauwe piste. Dinsdag wou Mylène niet meer mee en ben ik alleen met de Finnen een rode piste ( met een zwart stuk!) gaan langlaufen. Man, ik had geen idee dat dat zo vermoeiend was. Eerst moet je een berg opklimmen in eendenstijl om er daarna weer af te "rutschen" in een "ploegske" (ik) of in de "Loipe" (de Finnen). Natuurlijk heb ik een paar keer de grond van dichtbij gezien.
Woensdag hadden we ons dan ingeschreven voor een sneeuwwandeling met zo echt raketachtige schoenen. Toen het 's morgens wel héél erg sneeuwde en ik even naar de organisator belde kreeg ik te horen dat het natuurlijk doorging, zo hadden ze het 200 jaar geleden altijd gedaan. Allez dan. Eerst huppelden we mega enthousiast door de metershoge sneeuw, twee uur later was dat al een pak minder. De sneeuwval was ondertussen veranderd in een storm. Amai, hoe blij waren we niet toen we twee en half uur later de berghut bereikten. Daarna ging het maar een halfuur gevaarlijk steil naar beneden. Toen ik op een bepaald stuk de mensen voor mij één voor één op de grond zag gaan, heb ik besloten gewoon op mijn kont naar beneden te glijden, tot ergernis van de typisch onverstaanbare Oostenrijkse gids. De ergernis werd nog erger toen de rest van de mensen hetzelfde bleek te doen. Hierna hadden we wel een beetje rust verdiend, en die zijn we dan gaan zoeken in het Alpenbad met sauna en verwarmd buitenzwembad.
Donderdag was het dan tijd voor het echte werk. Op naar de skipisten in Seefeld! Ik had er ondertussen zo veel zin in gekregen en was er van overtuigd dat ik met mijn luttele 2 of 3 uurtjes snowboardles al direct van de blauwe piste af kon komen. Alweer... ja fout gedacht. De stap van indoor naar echte bergen met hobbels en afgronden bleek toch te groot. Daarbij was ik ook nog eens de enige van de groep die wou snowboarden dus was ik ook altijd achter. Nadat aan die blauwe piste eindelijk een einde kwam hebben Tiina en ik ons in de après-skibar geïnstalleerd met een portie friet. Dat hadden we wel verdiend vonden we.
Vrijdag ben ik dan nog eens teruggegaan met Iina. Dit keer koos ik voor skis, tot leedvermaak van de jongen die mij de dag ervoor mijn snowboard had overhandigd. Maar alweer heb ik mij lichtjes overschat. Hoewel mijn papa mij toen ik nog klein was al heeft leren skiën, bleek ik toch weer niet opgewassen tegen de ervaren Iina. In het begin noemde Iina mij dan ook Donald Duck. Gelukkig kreeg ik het gevoel al snel weer te pakken en heeft Iina mij parallel leren skiën. Frustrerend zijn wel al die kleine kinderen die zo langs je doorzoeven in perfecte parallelstand. Genieten kon ik pas echt toen ik om half vijf de piste praktisch voor mij alleen had en de zon de bergen streelde. Die avond zijn we met z'n allen eens echt op z'n Oostenrijks uit gaan eten want het was alweer de laatste avond.
De dag van vertrek moesten we rond 14u de bus nemen naar het station van Mittenwald, maar wat bleek? Door lawinegevaar was de grens versperd en reden er geen bussen. Lap zeg. Taxis bellen had geen succes want ze waren allen volzet. Ondertussen hadden Iina en Rebekka besloten auto-stop te doen naar Seefeld om van daaruit de trein te nemen. Nadien hebben ook ik en Mylène hetzelfde gedaan. Anne, Silva en Tiina hebben dan toch een taxi te pakken gekregen richting Mittenwald. Jammer genoeg zaten Iina, Rebe, Mylène en ik vast in Seefeld, want er reed geen trein. Dus hebben we ons weer opgesplitst en weer auto-stop gedaan tot in Innsbruck om van daaruit een trein te nemen naar Munchen. De anderen hadden in Mittenwald toch nog een latere trein naar Munchen kunnen nemen. Eenmaal aangekomen in Munchen bleek er geen trein meer te rijden buiten de nachttrein en die zat vol... dus zijn we daar in een hostel blijven slapen om zondag onze reis voor te zetten. Wat een avontuur!
Gisteren (maandag) was het dan de dag van de grote verhuis. Ondertussen ben ik al volledig geïnstalleerd in mijn nieuwe kamer. Dank u Stefan voor al de hulp! ;)
Een nieuwe kamer, nieuwe kotgenoten en een nieuw semester met nieuwe lessen en nieuwe Erasmusvrienden... beter als het vorige kan bijna niet maar we doen ons best, hopend op het beste.
Maaaaaar eerst naar België. Tot donderdag!
Liefs
Sofie
Vrijdag de 3de februari kreeg ik via skype te horen van mijn mama dat mijn opa de dag ervoor gestorven was. Hoewel hij al langer in het ziekenhuis lag, kwam het toch als een shock. Dankzij skype kon ik toch bij mijn familie zijn en ook Isabelle stond in Leipzig aan mijn zij (waarvoor mijn oneindige dank en liefde). Hoewel ik de komende dinsdag en vrijdag een examen had, ben ik dinsdagnamiddag toch naar België gereisd voor de begrafenis. Dat moest gewoon.
Hoewel ik lang getwijfeld heb om dit op mijn blog te schrijven, vind ik dat ik alles moet vertellen dat ik meemaak, hoe slecht de dingen ook zijn. Mijn lieve vake zal voor altijd deel zijn van mijn Erasmusavontuur, waar hij zo trots op was.
Ik had de reis toch nog goed kunnen inplannen... dacht ik. Toen ik dinsdagmiddag mijn examen ging maken, bleek dat ik dan mijn examen niet kon afleggen en dat ik donderdag dus alweer in Leipzig moest zijn om 9u. Dat ik naar huis reisde voor de begrafenis van mijn opa kon mijn professor niet schelen. Ik moest en zou daar donderdag om 9u terug staan. Na de begrafenis woensdag heb ik dan de nachttrein naar Leipzig genomen om daar donderdag om 6u aan te komen. Véél en sterke koffie later zat ik aan mijn examen. Maar het leed was nog niet gedaan, want daarbovenop had ik vrijdag nog eens een niet al te gemakkelijk examen. Pas vrijdagnamiddag was alles voorbij. Jammer genoeg was rusten er nog niet bij want 's avonds was het de laatste avond in Leipzig van Isabelle, Dora, Katia en Johanna. Mensen die mij toch wel veel voor mij betekent hebben hier. Alsof er die week nog geen tranen genoeg gevloeid waren, konden we dan ook weer de zakdoeken bovenhalen. Die nacht moest er dan ook nog eens gepakt worden.
Waaaaaaaant, zaterdag ben ik naar de Alpen vertrokken. Een huisje voor 7 personen in Leutasch in Oostenrijk was de bestemming. We zijn eerst tot in Mittenwald (DE) gereisd om dan met de taxi de grens over te steken. Prima plan. We werden er al direct verwelkomd door Frau Heis, de verhuurster. Het huisje bleek supergezellig en typisch Oostenrijks te zijn. Bovendien hing Frau Heis elke morgen verse broodjes aan onze deur, kwestie van onze pantoffels niet met sneeuw te moeten natmaken. Na megagoed geslapen te hebben (waarschijnlijk door de berglucht) gingen we zondag op pad om informatie te vragen en inkopen te doen. Informatie oké, maar inkopen met zeven mensen is niet iets wat ik in de nabije toekomst nog eens wil doen. Na het huren van skis konden we maandag dan beginnen aan het langlaufen. Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik het een beetje voor oudere mensen vond en dacht dat ik zo aan de knie zou krijgen. Fout gedacht natuurlijk. Het heeft een hele dag geduurd voor Mylène en ik er enig ritme in kregen, en dat was nog maar de vlakke blauwe piste. Dinsdag wou Mylène niet meer mee en ben ik alleen met de Finnen een rode piste ( met een zwart stuk!) gaan langlaufen. Man, ik had geen idee dat dat zo vermoeiend was. Eerst moet je een berg opklimmen in eendenstijl om er daarna weer af te "rutschen" in een "ploegske" (ik) of in de "Loipe" (de Finnen). Natuurlijk heb ik een paar keer de grond van dichtbij gezien.
Woensdag hadden we ons dan ingeschreven voor een sneeuwwandeling met zo echt raketachtige schoenen. Toen het 's morgens wel héél erg sneeuwde en ik even naar de organisator belde kreeg ik te horen dat het natuurlijk doorging, zo hadden ze het 200 jaar geleden altijd gedaan. Allez dan. Eerst huppelden we mega enthousiast door de metershoge sneeuw, twee uur later was dat al een pak minder. De sneeuwval was ondertussen veranderd in een storm. Amai, hoe blij waren we niet toen we twee en half uur later de berghut bereikten. Daarna ging het maar een halfuur gevaarlijk steil naar beneden. Toen ik op een bepaald stuk de mensen voor mij één voor één op de grond zag gaan, heb ik besloten gewoon op mijn kont naar beneden te glijden, tot ergernis van de typisch onverstaanbare Oostenrijkse gids. De ergernis werd nog erger toen de rest van de mensen hetzelfde bleek te doen. Hierna hadden we wel een beetje rust verdiend, en die zijn we dan gaan zoeken in het Alpenbad met sauna en verwarmd buitenzwembad.
Donderdag was het dan tijd voor het echte werk. Op naar de skipisten in Seefeld! Ik had er ondertussen zo veel zin in gekregen en was er van overtuigd dat ik met mijn luttele 2 of 3 uurtjes snowboardles al direct van de blauwe piste af kon komen. Alweer... ja fout gedacht. De stap van indoor naar echte bergen met hobbels en afgronden bleek toch te groot. Daarbij was ik ook nog eens de enige van de groep die wou snowboarden dus was ik ook altijd achter. Nadat aan die blauwe piste eindelijk een einde kwam hebben Tiina en ik ons in de après-skibar geïnstalleerd met een portie friet. Dat hadden we wel verdiend vonden we.
Vrijdag ben ik dan nog eens teruggegaan met Iina. Dit keer koos ik voor skis, tot leedvermaak van de jongen die mij de dag ervoor mijn snowboard had overhandigd. Maar alweer heb ik mij lichtjes overschat. Hoewel mijn papa mij toen ik nog klein was al heeft leren skiën, bleek ik toch weer niet opgewassen tegen de ervaren Iina. In het begin noemde Iina mij dan ook Donald Duck. Gelukkig kreeg ik het gevoel al snel weer te pakken en heeft Iina mij parallel leren skiën. Frustrerend zijn wel al die kleine kinderen die zo langs je doorzoeven in perfecte parallelstand. Genieten kon ik pas echt toen ik om half vijf de piste praktisch voor mij alleen had en de zon de bergen streelde. Die avond zijn we met z'n allen eens echt op z'n Oostenrijks uit gaan eten want het was alweer de laatste avond.
De dag van vertrek moesten we rond 14u de bus nemen naar het station van Mittenwald, maar wat bleek? Door lawinegevaar was de grens versperd en reden er geen bussen. Lap zeg. Taxis bellen had geen succes want ze waren allen volzet. Ondertussen hadden Iina en Rebekka besloten auto-stop te doen naar Seefeld om van daaruit de trein te nemen. Nadien hebben ook ik en Mylène hetzelfde gedaan. Anne, Silva en Tiina hebben dan toch een taxi te pakken gekregen richting Mittenwald. Jammer genoeg zaten Iina, Rebe, Mylène en ik vast in Seefeld, want er reed geen trein. Dus hebben we ons weer opgesplitst en weer auto-stop gedaan tot in Innsbruck om van daaruit een trein te nemen naar Munchen. De anderen hadden in Mittenwald toch nog een latere trein naar Munchen kunnen nemen. Eenmaal aangekomen in Munchen bleek er geen trein meer te rijden buiten de nachttrein en die zat vol... dus zijn we daar in een hostel blijven slapen om zondag onze reis voor te zetten. Wat een avontuur!
Gisteren (maandag) was het dan de dag van de grote verhuis. Ondertussen ben ik al volledig geïnstalleerd in mijn nieuwe kamer. Dank u Stefan voor al de hulp! ;)
Een nieuwe kamer, nieuwe kotgenoten en een nieuw semester met nieuwe lessen en nieuwe Erasmusvrienden... beter als het vorige kan bijna niet maar we doen ons best, hopend op het beste.
Maaaaaar eerst naar België. Tot donderdag!
Liefs
Sofie
donderdag 2 februari 2012
Sociaal Siberië
-15° is het hier! En het einde is nog niet in zicht. Gelukkig moet ik niet te vaak buiten zijn deze tijd van het jaar. De helft van de tijd zit aan mijn bureau met mijn voeten aan de verwarming. Niet slecht vind ik. Met mijn laatste nieuwe verslaving er dan nog bij, aka Club Mate. Dat is een limonade met natuurlijke cafeïne... beter als pepdrankjes in elk geval. ^^
Wat het sociale deel betreft is het met komen en gaan. Het "gaan" mag dan letterlijk genomen worden. Niet voor mij (gelukkig!), maar voor de arme Erasmusmensen waarvoor het avontuur erop zit. Ik verdeel mijn tijd dus nu tussen studeren voor de examens, maken van examens en afscheid nemen van mensen. Ik garandeer u dat geen van de drie leuk is. Ik ga dus eigenlijk wel nog uit in de examenperiode.. wat in Leuven zowat een don't is. Blok is studeren, studeren en nog eens studeren. Dat was ook mijn planning voor het weekend twee weken geleden.... maar na een hele zaterdag en zondag alleen te zijn, met niemand te hebben gepraat, zelfs niet geskypet te hebben werd ik bijna verrückt. Blijkbaar moet ik dus echt wel kunnen praten (Who knew? ^^).
Gelukkig kwam er een einde aan dat verschrikkelijke weekend. Maandag werd al direct ingezet met een examen. 's Avonds ben ik dan met Stefan, Isa en Anne naar een concert geweest in Plagwitz. Het is niet het beste concert waar ik ooit naartoe ben geweest maar het kostte maar 5 euro en het wasgrappig om te zien hoe de zanger van "The Miserable Rich" naar het einde toe steeds meer dronken werd. :)
Ook nog eens een Vapiano'ke gaan doen met Viki. Mmmm tagliatelle met pesto! De Vlaamse ober daar kent ons al...
Zaterdagavond ben ik naar het Universitätsorchester gaan kijken. Ik wou persé eens naar het prachtige Gewandhaus en het was maar 6 euro. Omdat het allemaal studenten waren die speelden en ook de helft van de zaal studenten waren, was het heel studentisch en met momenten zelfs grappig. Daarna hadden Anne en ik zooo honger dat we nog een pizza zijn gaan eten. Late night snacks...en dan denken dat het mijn broeken zijn die krimpen. (Hoewel ik echt van een wollen kleedje een T-shirt gemaakt heb.. moet je kunnen!)
Maandag had ik dan mijn eerste 'echte' examen. Duitse literatuurgeschiedenis, mondeling... ik dacht dat ik dood ging gaan. Gelukkig was de prof heel vriendelijk en heeft mij een 2.3 gegeven. Dat is ongeveer een 15... ben niet zeker. Het is in ieder geval goed. Daarna ben ik onderweg naar huis de Vlaamse Melissa tegengekomen en hebben we een beetje in de stad rondgehangen. Bagels gegeten enzo... ^^
s' Avonds hebben we dan Breakfast at Tiffany's gekeken met Adriana. De film was totaal niet wat ik ervan verwachtte, maar ik heb wel zin om nog meer oudere film te zien. Next up: Casablanca!
Ik probeer altijd overdag naar de lessen te gaan (ja want die zijn er deze week nog) en te studeren en dan 's avonds laat mijzelf toe iets tofs te doen. ^^ Eergisteren was dat een drink bij Adriana en gisteren was dat een etentje bij de Mexicaan.
Vanavond moet dringend nog eens met mijn familie skypen want dat is alweer een week (zelfs langer) geleden. Reden: ik was een week lang verbannen van internet. Verdomde limiet! Ik kreeg telkens als ik probeerde in te loggen de spottende tekst: I'm sorry, you are banned! Alsof de technische dienst u in uw gezicht uitlacht....
Oké, dat was het zo een beetje. Nu ga ik eten (restjes van de Mexicaan :)) en dan verder leren want morgen is het examen Amerikaanse literatuur. Duim voor mij?
Tip om warm te blijven: EET!
Tschüssi
Fieee
Wat het sociale deel betreft is het met komen en gaan. Het "gaan" mag dan letterlijk genomen worden. Niet voor mij (gelukkig!), maar voor de arme Erasmusmensen waarvoor het avontuur erop zit. Ik verdeel mijn tijd dus nu tussen studeren voor de examens, maken van examens en afscheid nemen van mensen. Ik garandeer u dat geen van de drie leuk is. Ik ga dus eigenlijk wel nog uit in de examenperiode.. wat in Leuven zowat een don't is. Blok is studeren, studeren en nog eens studeren. Dat was ook mijn planning voor het weekend twee weken geleden.... maar na een hele zaterdag en zondag alleen te zijn, met niemand te hebben gepraat, zelfs niet geskypet te hebben werd ik bijna verrückt. Blijkbaar moet ik dus echt wel kunnen praten (Who knew? ^^).
Gelukkig kwam er een einde aan dat verschrikkelijke weekend. Maandag werd al direct ingezet met een examen. 's Avonds ben ik dan met Stefan, Isa en Anne naar een concert geweest in Plagwitz. Het is niet het beste concert waar ik ooit naartoe ben geweest maar het kostte maar 5 euro en het wasgrappig om te zien hoe de zanger van "The Miserable Rich" naar het einde toe steeds meer dronken werd. :)
Ook nog eens een Vapiano'ke gaan doen met Viki. Mmmm tagliatelle met pesto! De Vlaamse ober daar kent ons al...
Zaterdagavond ben ik naar het Universitätsorchester gaan kijken. Ik wou persé eens naar het prachtige Gewandhaus en het was maar 6 euro. Omdat het allemaal studenten waren die speelden en ook de helft van de zaal studenten waren, was het heel studentisch en met momenten zelfs grappig. Daarna hadden Anne en ik zooo honger dat we nog een pizza zijn gaan eten. Late night snacks...en dan denken dat het mijn broeken zijn die krimpen. (Hoewel ik echt van een wollen kleedje een T-shirt gemaakt heb.. moet je kunnen!)
Maandag had ik dan mijn eerste 'echte' examen. Duitse literatuurgeschiedenis, mondeling... ik dacht dat ik dood ging gaan. Gelukkig was de prof heel vriendelijk en heeft mij een 2.3 gegeven. Dat is ongeveer een 15... ben niet zeker. Het is in ieder geval goed. Daarna ben ik onderweg naar huis de Vlaamse Melissa tegengekomen en hebben we een beetje in de stad rondgehangen. Bagels gegeten enzo... ^^
s' Avonds hebben we dan Breakfast at Tiffany's gekeken met Adriana. De film was totaal niet wat ik ervan verwachtte, maar ik heb wel zin om nog meer oudere film te zien. Next up: Casablanca!
Ik probeer altijd overdag naar de lessen te gaan (ja want die zijn er deze week nog) en te studeren en dan 's avonds laat mijzelf toe iets tofs te doen. ^^ Eergisteren was dat een drink bij Adriana en gisteren was dat een etentje bij de Mexicaan.
Vanavond moet dringend nog eens met mijn familie skypen want dat is alweer een week (zelfs langer) geleden. Reden: ik was een week lang verbannen van internet. Verdomde limiet! Ik kreeg telkens als ik probeerde in te loggen de spottende tekst: I'm sorry, you are banned! Alsof de technische dienst u in uw gezicht uitlacht....
Oké, dat was het zo een beetje. Nu ga ik eten (restjes van de Mexicaan :)) en dan verder leren want morgen is het examen Amerikaanse literatuur. Duim voor mij?
Tip om warm te blijven: EET!
Tschüssi
Fieee
donderdag 19 januari 2012
Een teken van leven :)
Lieve ploppertjes,
veel tijd heb ik niet, want ik moet studeren maar ik wil jullie toch snel een update van mijn leven hier geven. Of jullie nu willen of niet! ;)
Of je nu het woord "studieren" of "lernen" gebruikt (geloof mij, die discussie ga ik hier niet beginnen), het komt er op neer dat je dag zegt tegen het Erasmusleven (aka alles behalve leren...) en je achter je bureau installeert. Geheel naar keuze of die bureau in de lokale Bibo is of in je Wohnheim. Ik heb recent besloten dat ik toch maar thuis studeer. Enkele voordelen zijn de verwarming aan mijn voeten, het middagdutje in mijn bed en de onbeperkte voorraad voedsel in mijn kast. Hoewel ik toch een grote fan van de "Bibo" blijk te zijn. Dat is studententaal voor de Campusbibliotheek, die 24/24 en 7 op 7 open is. Overdag moet je echt vechten voor een plaatsje, maar als je eens 's avonds laat nog gaat (zoals deze vlijtige student die door een overijverige boor uit haar kot gedreven was) loont het zich. Zo stil, zo rustig, zo tof om mensen te kijken. ^^
Natuurlijk kijk ik ook naar mijn boeken, want ik heb 4 examens en ik moet toch wel zeggen dat ze niet poepsimpel zijn, zoals iedereen (ikzelf ook) verwacht had. Ik begin de 30ste jan en heb de 10de feb mijn laatste. Dan vertrek ik voor een weekje naar Seefeld in Oostenrijk samen met 6 andere mensen om van de sneeuw en de bergen te genieten. Heb er zooooo veel zin in! Nu zou mijn lieve mama mij alleen nog mijn skibroek moeten opsturen... ;)
Als ik dan terugkom is het grote moment aangebroken: De grote verhuis van oud kot in nieuw kot. Ik heb alvast mijn best gedaan om goed te beginnen met mijn nieuwe kotgenoten door hen op een etentje bij mij te trakteren.... en ja, geloof het of niet, maar ze vonden het lekker. :) Het was in ieder geval supergezellig. Ik ben ook héél trots dat ik nu ook in Duits kan zeveren!
Wat is er de voorbije weken verder nog allemaal gebeurd? Wel, twee weken geleden was Ronja hier. Dat is het meisje van wie ik de kamer gehuurd heb. Haar Erasmus in Montpellier zat erop en ze kwam voor een weekje naar Leipzig. We zijn dan samen met Sonja naar een 90's feestje geweest.... en ik moet zeggen: Lang leve de Vlaamse I love the 90's! Waar was Alana Dante? Touch of joy? :(
Vorige week was het dan weer Montagskneipe, dit keer in een Irish Pub. Cowl, hoewel ze geen Snake Bite kenden! In diezelfde week hadden Viktoria en Dora ook nog een Hongaars feestje georganiseerd met typisch eten en drinken van daar. De nationale drank is Palinka... waarvan je niet meer als een milimeter per keer moet drinken. Straffe boel met andere woorden!
Zaterdag ben ik naar Buchenwald geweest. Dat is het 3de grootste concentratiekamp van Duitsland... tof is anders natuurlijk. Het was daar nog eens koud ook. De beelden, de verhalen, ... dat doet iets met je. Dan ben je dubbel zo blij als je terug de warme bus op kan richting Erasmusfun.
Eergisteren ben ik nog eens naar de Kino hier geweest... herinner mij er voortaan aan dat ik nooit meer op de 3de rij moet gaan zitten. Gisteren ben ik dan samen met Isabelle bij Viki film gaan kijken. Daarna hebben we ons nog kapot gelachen met het Noors van Bart Roelants in Vlaanderen Vakantieland. Niet dat ik het ondertussen beter zou kunnen natuurlijk...
Vanavond is het een groots Wilma-feestje in de MB (Moritzbastei). Aangezien het hier voor de helft van mijn vrienden hier op zijn eind loopt en het waarschijnlijk de laatste feestjes zijn, wil ik het voor geen geld missen. Waarschijnlijk ga ik er maar 2uurtjes zijn maar dat is genoeg voor een grote portie herinneringen.
Voor nogmaals de geïnteresseerden, ik ben weer in het Belgenland van de 23ste feb tot de 6de maart. Dit keer met de trein, wat ik mij volgens Isabelle nog serieus ga beklagen. :)
Voor de mensen met examens, ik denk aan jullie!
Veel liefs uit Duitserland!
Fie
veel tijd heb ik niet, want ik moet studeren maar ik wil jullie toch snel een update van mijn leven hier geven. Of jullie nu willen of niet! ;)
Of je nu het woord "studieren" of "lernen" gebruikt (geloof mij, die discussie ga ik hier niet beginnen), het komt er op neer dat je dag zegt tegen het Erasmusleven (aka alles behalve leren...) en je achter je bureau installeert. Geheel naar keuze of die bureau in de lokale Bibo is of in je Wohnheim. Ik heb recent besloten dat ik toch maar thuis studeer. Enkele voordelen zijn de verwarming aan mijn voeten, het middagdutje in mijn bed en de onbeperkte voorraad voedsel in mijn kast. Hoewel ik toch een grote fan van de "Bibo" blijk te zijn. Dat is studententaal voor de Campusbibliotheek, die 24/24 en 7 op 7 open is. Overdag moet je echt vechten voor een plaatsje, maar als je eens 's avonds laat nog gaat (zoals deze vlijtige student die door een overijverige boor uit haar kot gedreven was) loont het zich. Zo stil, zo rustig, zo tof om mensen te kijken. ^^
Natuurlijk kijk ik ook naar mijn boeken, want ik heb 4 examens en ik moet toch wel zeggen dat ze niet poepsimpel zijn, zoals iedereen (ikzelf ook) verwacht had. Ik begin de 30ste jan en heb de 10de feb mijn laatste. Dan vertrek ik voor een weekje naar Seefeld in Oostenrijk samen met 6 andere mensen om van de sneeuw en de bergen te genieten. Heb er zooooo veel zin in! Nu zou mijn lieve mama mij alleen nog mijn skibroek moeten opsturen... ;)
Als ik dan terugkom is het grote moment aangebroken: De grote verhuis van oud kot in nieuw kot. Ik heb alvast mijn best gedaan om goed te beginnen met mijn nieuwe kotgenoten door hen op een etentje bij mij te trakteren.... en ja, geloof het of niet, maar ze vonden het lekker. :) Het was in ieder geval supergezellig. Ik ben ook héél trots dat ik nu ook in Duits kan zeveren!
Wat is er de voorbije weken verder nog allemaal gebeurd? Wel, twee weken geleden was Ronja hier. Dat is het meisje van wie ik de kamer gehuurd heb. Haar Erasmus in Montpellier zat erop en ze kwam voor een weekje naar Leipzig. We zijn dan samen met Sonja naar een 90's feestje geweest.... en ik moet zeggen: Lang leve de Vlaamse I love the 90's! Waar was Alana Dante? Touch of joy? :(
Vorige week was het dan weer Montagskneipe, dit keer in een Irish Pub. Cowl, hoewel ze geen Snake Bite kenden! In diezelfde week hadden Viktoria en Dora ook nog een Hongaars feestje georganiseerd met typisch eten en drinken van daar. De nationale drank is Palinka... waarvan je niet meer als een milimeter per keer moet drinken. Straffe boel met andere woorden!
Zaterdag ben ik naar Buchenwald geweest. Dat is het 3de grootste concentratiekamp van Duitsland... tof is anders natuurlijk. Het was daar nog eens koud ook. De beelden, de verhalen, ... dat doet iets met je. Dan ben je dubbel zo blij als je terug de warme bus op kan richting Erasmusfun.
Eergisteren ben ik nog eens naar de Kino hier geweest... herinner mij er voortaan aan dat ik nooit meer op de 3de rij moet gaan zitten. Gisteren ben ik dan samen met Isabelle bij Viki film gaan kijken. Daarna hebben we ons nog kapot gelachen met het Noors van Bart Roelants in Vlaanderen Vakantieland. Niet dat ik het ondertussen beter zou kunnen natuurlijk...
Vanavond is het een groots Wilma-feestje in de MB (Moritzbastei). Aangezien het hier voor de helft van mijn vrienden hier op zijn eind loopt en het waarschijnlijk de laatste feestjes zijn, wil ik het voor geen geld missen. Waarschijnlijk ga ik er maar 2uurtjes zijn maar dat is genoeg voor een grote portie herinneringen.
Voor nogmaals de geïnteresseerden, ik ben weer in het Belgenland van de 23ste feb tot de 6de maart. Dit keer met de trein, wat ik mij volgens Isabelle nog serieus ga beklagen. :)
Voor de mensen met examens, ik denk aan jullie!
Veel liefs uit Duitserland!
Fie
woensdag 4 januari 2012
Rutsch in toetausenttwelf
Allereerst:
EEN GELUKKIG NIEUWJAAR!
Of zoals ze hier zeggen: Gutes Neues!
Kreeg gisteren van mijn nieuwe kotgenoten de vraag die iedereen haat aan het begin van een nieuw jaar, namelijk wat mijn voornemens zijn. Wel, ik heb er eigenlijk maar één. Ik wil in april een deel van de marathon van Leipzig lopen. Een klein deel voor de duidelijkheid. Ik heb in ieder geval al de eerste stappen ondernomen: ik heb mijn loopspullen uit België meegebracht. ^^
Na een druk maar gezellig weekje België, ben ik samen met Isabelle de 29ste terug naar Leipzig gevlogen. De 30ste zijn we er dan meteen ingevlogen met de voorbereiding voor onze Erasmus-Silvesterabend (zo noemen ze hier Nieuwjaarsavond). Ik heb mijn keuken ter beschikking gesteld omdat er alles is buiten een oven. Wie heeft er nu een oven nodig? De taakverdeling kwam er uiteindelijk op neer dat Isabelle en ik voor het hoofdgerecht zouden zorgen. Waarschijnlijk ook omdat ik plots de ingeving had om scampi's te maken... ik moet mijn mond houden in het vervolg, want toen we nadien boodschappen gingen doen bleek dat dus stukken van mensen te kosten! Gelukkig heeft iedereen wel bijgelegd. Maar alsof inkopen doen in de eindejaarsdrukte nog niet genoeg was, moest ik Isabelle ook nog eens ervan weerhouden heel de vuurwerkafdeling op de kopen. Ja, hier is dat legaal!
De "Silvester"avond startte om 18.30u. Eerst aperitieven (met Sex on the beach van Rebekka), dan een heerlijke Salade van Anne en tenslotte de pasta met pesto en scampi's made by Bella et moi. ^^ Ondertussen was het al 22.30u. Rebekka en Heidi hadden een spel voorbereid waarmee ze 2012 voor ons konden voorspellen. Bij mij kwam het erop neer dat ik relaties ging hebben met oudere mannen.... Euh, dank u Rebe. ^^ Tegen 23.30 zijn we dan eindelijk met kaarsen, vuurwerk en sekt naar het park vertrokken. Daar hebben we ons ergens op een brug gepositioneerd... dat bleek uiteindelijk heel goed want van daaruit kon je zien dat bijna heel Leipzig in de fik stond. (excuseer het taalgebruik ^^) Overal was er vuurwerk... jammer genoeg ook naast ons op de brug want we zijn daar een paar keer bijna zelf beschoten. Na een ontspannende wandeling in het park zijn we dan terug naar mijn kot gegaan om het dessert (Schokokuchen van Isabelle en Blaubeertorte van Rebe) te eten. Grappig, zaten we daar om half 3 in de nacht nog koffie te drinken. Tegen 4u vonden we toch wel dat het tijd werd om uit te gaan, maar niet alle hadden een fiets. Dan maar een taxi. Het probleem was dat alle taxi constant bezet waren. Na gebel en geregel kwamen we dan toch eindelijk om 5u toe in Ilses Erika, een Indie-club. Katia heeft ons zelf binnenkregen voor 2euro in plaats van 5. :D Daar hebben we de beentjes nog losgegooid tot 7u om dan lekker te gaan ontbijten in het Hauptbahnhof. Om 9u lag ik dan eindelijk in mijn bed. Het plan was eigenlijk om dan om 15u weer samen te gaan schaatsen in de Icearena maar dat heb ik niet meer "geschafft". Hé, ik heb veel slaap nodig! Het was in ieder geval een goede inzet van het nieuwe jaar!
Maandag was er dan een thee/gezelschapspelletjes-avond bij Rebekka. Mijn oren doen nog pijn van het geschreeuw en gegil. :D Meisjes!
Gisteren ben ik bij mijn nieuwe kotgenoten mijn contract voor februari tot juli gaan tekenen. Jaja, de verhuis staat gepland voor half februari. Maar wat een zotte kotgenoten! De eerste keer dat ik daar was, ging de discussie over het feit of het fruit dat er lag een pompelmoes, grapefruit of bloedappelsien was. Deze keer werd er besloten welke koffie er nu gekocht zou worden. :D Blijkbaar ga ik daar niet de enige koffieverslaafde zijn.
Vanavond is er het verjaardagsfeestje van Sonja en de rest van de Erasmusvrienden is ondertussen ook weer gearriveerd dus die moet ik ook eens een bezoekje gaan brengen.
Nu ga ik maar eens studeren zeker? Ik heb tenslotte begin februari al examens!
Veel liefs uit Leipzig
Fie
EEN GELUKKIG NIEUWJAAR!
Of zoals ze hier zeggen: Gutes Neues!
Kreeg gisteren van mijn nieuwe kotgenoten de vraag die iedereen haat aan het begin van een nieuw jaar, namelijk wat mijn voornemens zijn. Wel, ik heb er eigenlijk maar één. Ik wil in april een deel van de marathon van Leipzig lopen. Een klein deel voor de duidelijkheid. Ik heb in ieder geval al de eerste stappen ondernomen: ik heb mijn loopspullen uit België meegebracht. ^^
Na een druk maar gezellig weekje België, ben ik samen met Isabelle de 29ste terug naar Leipzig gevlogen. De 30ste zijn we er dan meteen ingevlogen met de voorbereiding voor onze Erasmus-Silvesterabend (zo noemen ze hier Nieuwjaarsavond). Ik heb mijn keuken ter beschikking gesteld omdat er alles is buiten een oven. Wie heeft er nu een oven nodig? De taakverdeling kwam er uiteindelijk op neer dat Isabelle en ik voor het hoofdgerecht zouden zorgen. Waarschijnlijk ook omdat ik plots de ingeving had om scampi's te maken... ik moet mijn mond houden in het vervolg, want toen we nadien boodschappen gingen doen bleek dat dus stukken van mensen te kosten! Gelukkig heeft iedereen wel bijgelegd. Maar alsof inkopen doen in de eindejaarsdrukte nog niet genoeg was, moest ik Isabelle ook nog eens ervan weerhouden heel de vuurwerkafdeling op de kopen. Ja, hier is dat legaal!
De "Silvester"avond startte om 18.30u. Eerst aperitieven (met Sex on the beach van Rebekka), dan een heerlijke Salade van Anne en tenslotte de pasta met pesto en scampi's made by Bella et moi. ^^ Ondertussen was het al 22.30u. Rebekka en Heidi hadden een spel voorbereid waarmee ze 2012 voor ons konden voorspellen. Bij mij kwam het erop neer dat ik relaties ging hebben met oudere mannen.... Euh, dank u Rebe. ^^ Tegen 23.30 zijn we dan eindelijk met kaarsen, vuurwerk en sekt naar het park vertrokken. Daar hebben we ons ergens op een brug gepositioneerd... dat bleek uiteindelijk heel goed want van daaruit kon je zien dat bijna heel Leipzig in de fik stond. (excuseer het taalgebruik ^^) Overal was er vuurwerk... jammer genoeg ook naast ons op de brug want we zijn daar een paar keer bijna zelf beschoten. Na een ontspannende wandeling in het park zijn we dan terug naar mijn kot gegaan om het dessert (Schokokuchen van Isabelle en Blaubeertorte van Rebe) te eten. Grappig, zaten we daar om half 3 in de nacht nog koffie te drinken. Tegen 4u vonden we toch wel dat het tijd werd om uit te gaan, maar niet alle hadden een fiets. Dan maar een taxi. Het probleem was dat alle taxi constant bezet waren. Na gebel en geregel kwamen we dan toch eindelijk om 5u toe in Ilses Erika, een Indie-club. Katia heeft ons zelf binnenkregen voor 2euro in plaats van 5. :D Daar hebben we de beentjes nog losgegooid tot 7u om dan lekker te gaan ontbijten in het Hauptbahnhof. Om 9u lag ik dan eindelijk in mijn bed. Het plan was eigenlijk om dan om 15u weer samen te gaan schaatsen in de Icearena maar dat heb ik niet meer "geschafft". Hé, ik heb veel slaap nodig! Het was in ieder geval een goede inzet van het nieuwe jaar!
Maandag was er dan een thee/gezelschapspelletjes-avond bij Rebekka. Mijn oren doen nog pijn van het geschreeuw en gegil. :D Meisjes!
Gisteren ben ik bij mijn nieuwe kotgenoten mijn contract voor februari tot juli gaan tekenen. Jaja, de verhuis staat gepland voor half februari. Maar wat een zotte kotgenoten! De eerste keer dat ik daar was, ging de discussie over het feit of het fruit dat er lag een pompelmoes, grapefruit of bloedappelsien was. Deze keer werd er besloten welke koffie er nu gekocht zou worden. :D Blijkbaar ga ik daar niet de enige koffieverslaafde zijn.
Vanavond is er het verjaardagsfeestje van Sonja en de rest van de Erasmusvrienden is ondertussen ook weer gearriveerd dus die moet ik ook eens een bezoekje gaan brengen.
Nu ga ik maar eens studeren zeker? Ik heb tenslotte begin februari al examens!
Veel liefs uit Leipzig
Fie
Abonneren op:
Posts (Atom)