Das Essen der Anderen

De titel van deze blog draag ik op aan Isabelle (omdat ik haar spaghetti zondag verder heb mogen opeten) en aan Anne (omdat zij mijn eten altijd verder opeet en mij daardoor verlost van een schuldgevoel tegenover de kindjes in Afrika).^^
Eigenlijk zitten we hier constant in het bord van een ander, als in Oh, was ist das? Darf ich mal kosten?

Maar nu serieus, zondagavond is de Krimi-avond niet doorgegaan omdat de dag erna een feestdag was. Jammer, maar we kunnen nog een andere zondag gaan. We zijn niet bij de pakken blijven zitten en gaan biljarten. Het nadeel van verschillende culturen is wel dat de spelregels niet overal hetzelfde zijn, met grappige discussies tot gevolg. :)

Wel, maandag was het hier dus Tag der Deutschen Einheit... met andere woorden de vereniging van de Oost- en West-Duitsland. Alles was gesloten dus dan zat er niks anders op dan naar het meer te rijden. Helemaal aan de eindhalte van een tramlijn ligt de Kulkwitzer See. Een halfuurtje van Leipzig en toch voel je je aan de kust. Zaaaaaalig is nog zacht uitgedrukt. We hadden picknick meegenomen, beetje in de zon gelegen en zelfs gezwommen. Ik kon niet geloven dat ik nog zat te zwemmen in Duitsland op 3 Oktober! 's Avonds was het dan weer Montagskneipe. The place to be op maandag! Dit keer was de dj gelukkig wel goed ... ^^

Deze ochtend had ik alweer vroeg een afspraak in Deutsche Bank. Ik was eigenlijk niet van plan om ook nog eens een Duitse rekening te openen, te ingewikkeld, maar nadat vorige week de lieve Xisca mijn lessen Irish Dance online heeft moeten betalen heb ik toch maar een afspraak gemaakt. Kreeg ik daar ineens mijn gratis ochtendkoffie. Handig. ^^ Namiddag heb ik dan eindelijk mijn lessenrooster opgesteld. Man man, wat een geschuif, geklungel, ... Dom dat je sommige vakken niet kunt volgen omdat ze samenvallen. Daarmee ben ik dus ook klaar. Laat de lessen maar komen! ;) De vraag blijft nu alleen nog: Doe ik Noors of Zweeds als keuzevak?!

's Avonds heb ik eindelijk nog eens met Jasmine geskypet. Ik had al zooo lang niet meer met haar gesproken. Daardoor was ik natuurlijk weer te laat voor mijn afspraak. We zijn vanavond weer gaan volksdansen. ^^ Het was grappig en leuk, maar niet voor elke week. Na het dansen hebben we ons weer beloond met Kartoffelecken in het Spitzcafé...(wordt stilletjes een gewoonte).

Nu ga ik slapen, want morgenvroeg heb ik een Einführung in die Germanistik. Namiddag bezoeken we het Völkerschlachtdenkmal en 's avonds moet deze apekop (ik citeer mama) nog eens iets van zich laten horen en met het thuisfront skypen.

Was ist los?!:
x Het jaar bestaat hier uit Sommersemester en Wintersemester, deze worden afgekort als SoSe en WS .... Grappig hoe sommige dingen toch nog altijd gevoelig liggen :) 


Tschüssi!

Fie