zondag 6 oktober 2013

Back to basic komt later wel

Yes! Ik én mijn bagage hebben heelhuids de drie vluchten overleefd die nodig waren om hier op een kamertje in een buitenwijk van San José terecht te komen. Hoewel dit toch niet vanzelfsprekend was.
Deze ochtend moest ik om 3u opstaan om naar de luchthaven te vertrekken. Ik voelde mij echter zo slap als een vod en kon met moeite mijn rugzak (die, heel trots, maar 14 kilo weegt) naar de check-in dragen. Nog voor ik mij naar de paspoortcontrole kon begeven kwam het eerste deel van de overheerlijke pasta met scampi die ik de avond ervoor smakelijk had binnengewerkt terug naar boven. Ook de wc langs de gate moest eraan geloven. Meer nog, op het vliegtuig naar Londen had ik eindelijk eens de gelegenheid die papieren zakjes te testen. En ja hoor, ze zijn echt wel waterdicht!

In Londen leek beterschap gelukkig eindelijk op komst. Lang rondsnuisteren in de luchthaven was er niet bij, want mijn vliegtuig naar Dallas (US) stond al klaar. Ik had nog net tijd om met mijn 4 pond die ik thuis nog gevonden had snel een koffie te kopen. Maar wat een kruisverhoor voor je op een vliegtuig naar Amerika mag. Ik dacht even dat ik hem zag twijfelen met zijn stempel. Hij begreep het concept van "volunteering" precies niet echt. "So you are going to work?", "No, volunteering", "You are not going to work?", "No, volunteer". Ma bon, eens op het vliegtuig, lekker geïnstalleerd met kussen en dekentje, komt er toch wel geen Vlaming langs mij zitten, zeker. De tijd gaat altijd sneller als je wat kan babbelen. Maar ik verschoot echt van de service. Op die 9u vliegen hebben we 2 keer een snack gekregen en 2 warme maaltijden en dan kwamen ze ook nog eens rond met koffie, cola en etc. Als vegetariër kreeg ik zelfs telkens als eerste mijn "speciaal" plateauke. Service, noem ik dat! Na in Dallas afscheid genomen te hebben van de supervriendelijke West-Vlaming, ging ik al op weg naar de volgende gate, toen hij terugkwam om te zeggen dat ik toch maar eens op de rolband moest kijken of ik mijn rugzak niet zelf moest herinchecken. Maar nee, in Zaventem zeiden ze dat die vanzelf naar San José ging. Om zeker te zijn ging ik toch maar eens kijken en ja, mijn rugzak draaide lekker mee met de rest. Dus, supervriendelijke West-Vlaming, als je dit leest, nog eens bedankt! ;)

In Dallas moest ik dan overstappen op een 3,5u durende vlucht naar San Jose. Ik zou om 19u hier toekomen. Om 18u, na nog een 3de vliegtuigmaaltijd (te veel is wel te veel) wil ik nog een dutje doen en als ik ontwaak zijn we al aan het dalen en is het pikkedonker buiten. Mijn buurvrouw ziet mijn verbazing en vraagt of het mijn eerste bezoek aan Costa Rica is. Naast mij bleken dus al heel de tijd opnieuw supervriendelijke mensen te zitten. Dit keer een Costa Ricaans koppel. Ik moest geen schrik hebben en dit en dat zeker bezoeken. "What can you say in Spanish?" Het voelt als mijn eerste test. "Muy bien" krijg ik al antwoord. Maar zoals ik al zei, waren het supervriendelijke (we gaan dat kind niet ontmoedigen) mensen. Na het ophalen van de bagage en een paar dollar omwisselen in colones (de lokale munt) kan ik op zoek gaan naar mijn chauffeur. Deze vind ik al snel en een beetje later komt de tweede persoon die mee moet ook toe. Een Belg uit Leuven. We vertellen onze plannen en na een wat wildere rit word ik gedropt bij mijn huis. Mijn gastvrouw Marielos (ook wel Marie genoemd) geeft mij al direct een dikke knuffel en begint mij in het Spaans (ay caramba) rond te leiden. Ik kon uit twee kamer kiezen, mijn vuile was moest daar, wifi-paswoord is daar, warme douche is daar. Ook wonen hier nog 2 andere Amerikaanse studentes. Gezellige en vrij luxueuze boel dus. Marie wou nog weten of ik alles eet, wat ik gestudeerd heb etc. En ik krijg het nog uitgelegd in het (gebrekkig) Spaans ook! Ik kon het zelf even niet geloven. Ik zie dat hier zitten jong! Morgen om 7u op, want Marie gaat met mij mee naar de school waar ik de volgende 4 weken Spaanse les ga volgen. Eerst nog een niveautest. Ik ben benieuwd! Met het geluid van een heleboel krekels op de achtergrond kruip ik maar eens mijn bedje voor de komende maand in. Besos y buenas noches!

2 opmerkingen:

  1. Ik wist wel dat die blog met foto's er snel ging komen! :D Super dat je het zo goed stelt daar! Nog heel veel plezier! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ohhh Sofie!!! Zalig dat je het ziet zitten, ondanks de kots en de bijna kwijte koffer haha. Ik ben helemaal klaar om elke blog van je te verslinden, ik ben alvast fan van je achtergrond ;) vééél plezier caramba!

    BeantwoordenVerwijderen