Vorig weekend besloten we eens 'budgetvriendelijk' een weekendje thuis te blijven om San José zelf te verkennen.Oké, vrijdag eens lekker uitgeslapen en dan in de namiddag zouden we het centrum nauwer verkennen. Na onze uitstap van vorige week naar het nationaal theater zou dat al wat vlotter moeten gaan. Toen hebben de locals ons namelijk van de ene kant van de stad naar de andere kant gestuurd.... én terug! Het zit hier zo, de mensen zijn hier zo vriendelijk dat je altijd willen helpen, ook als ze niet weten hoe. Dus zeggen ze gewoon maar iets wat ze denken, of zelfs niet denken. Een échte hulp is dat natuurlijk niet. Het concert in het nationaal theater was trouwens super. Van koren met kleine Ninos tot koren met bejaarden. De laatste groep blijft echter mijn favoriet. Een enorme groep jonge mensen met kleurrijke kledij en blote voeten, mét een marimba. Het bleek nadien de typische muziek van de provincie Guanacaste in het Noordwesten van Costa Rica. Wat een spektakel zeg! Daar wil ik zeker en vast ook eens naartoe.
Anyway, de verkenning van het centrum verliep vlotjes. Heb in een tweedehandswinkel nog een broek op de kop kunnen tikken voor 3euro. Beetje toeristische dingen bezoekt, zoals het gele huis om vervolgens op de Avenida 7 in een folklore winkeltje binnen te lopen, waar we spontaan een hele uitleg kregen over de inheems bevolking. Bleek dat ze voor 60 dollar ook een uitstap en overnachting bij die mensen organiseren. Let wel op, ik heb de organisatie nog eens opgezocht en ze zijn echt wel gekend voor hun ecotoerisme en daarmee meen ik dat ze de cultuur en tradities van de inheemse bevolking respecteren. Dat is toch wel belangrijk. Misschien dat ik dat in Januari nog ergens doe.
Na de verkenning wouden we nog queque (cake) gaan eten. We kozen onze stukken, zetten ons neer en keken rond tijdens het nemen van de eerste hap. Iedereen die daar zat was minstens het driedubbele van ons. Mijn honger was over. Maar niet alleen in de lokale bakkerij, maar ook de straat loopt vol met mensen met minstens 3 serieuze vetrollen, die dan ook nog eens duidelijk zichtbaar zijn onder hun veel te strakke kledij. Mijn toekomst als ik hier nog 2 maanden blijf is duidelijk.
De enige oplossing is natuurlijk.. sporten! Dus wij op zondag onze wandelschoenen aan, want we gingen naar de vulkaan in de buurt. Nu ja, er zijn er meerdere, dus wij diegene gekozen die het makkelijkste bereikbaar is, of dat dachten we toch... voor we in totaal 6 bussen op een dag genomen hadden. Een stevige wandeling hebben we jammer genoeg ook niet gekregen, maar een prachtig open zicht op de vulkaan des te meer.
Een goedkoop weekend was nodig, want volgend weekend hebben we met een groepje een tour naar Tortuguero geboekt, mét hotel en alle maaltijden inbegrepen. Tortuguero staat bekend als broedplaats van verschillende soorten schildpadden en zijn bereikbaarheid met boot. Ik heb er zin in. Maar eerst nog eens een avondje uit vanavond!
Mijn vrijwilligerswerk is ook bevestigd, dus daar ga ik maar eens een kaartje voor maken. Elke twee weken ga ik namelijk ergens anders zitten. Ik begin mijn vrijwilligerswerk in de buurt van Tortuguero. Hier zal ik waarschijnlijk 's nachts moeten patrouilleren bij de schildpadjes en het twee weken zonder internet en elektriciteit moeten stellen. Ik zie dat echter helemaal zitten! Ik word hier veel te hard verwend.
Allez, ik ga maar eens ontbijten, met vers fruit, verse Costa Ricaanse koffie en een lekker broodje of pannekoeken....
Saludos!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten